Reformatie in de kerk
“Wat is dit een levende kerk…”
Misschien is dat wel het mooiste compliment dat nieuwe mensen kunnen geven wanneer ze bij je gemeente binnenkomen. Dat ze iets voelen, proeven, ervaren en ontvangen in het samen-zijn. Maar hoe blijf je als kerk eigenlijk levend en in beweging? Hoe zorg je ervoor dat het hart blijft kloppen?
Het hart van de kerk is Jezus Christus. Niet meer en niet minder. Paulus zegt het scherp in 1 Korintiërs 2:1-2: alles draait om Jezus Christus, en die gekruisigd. Het centrum van de kerk is de genade van de gestorven én opgestane Heer. Kerkgebouw, muziek, liturgie, predikanten – het is allemaal secundair. Waar Jezus centraal staat en waar Woord en Geest leven en bewegen, dáár is leven in de kerk. Als dat hart niet meer klopt, is er iets anders op de plek gekomen die alleen aan Christus toebehoort.
Een kerk is daarom nooit sterk vanuit zichzelf. Een “sterke kerk” bestaat niet. Er bestaat alleen een kerk die staat op een sterk fundament. En dat fundament wordt zichtbaar in drie dingen: gebed, ontmoeting en liefde. In Handelingen 2 en 4 lezen we hoe de eerste christenen samenkwamen, luisterden naar het Woord en zich wijdden aan het gebed. Johannes voegt daar in zijn brieven aan toe dat wie leeft in de liefde, Gods wil ontdekt. Geloof krijgt dan handen en voeten.
Onze vormen – de kerkdienst, catechisatie, Bijbelstudie – hebben allemaal één doel: ons verbinden met Jezus. Daarom zijn die vormen ook niet heilig; ze veranderen mee met de tijd. Mensen veranderen, cultuur verandert. De kerk reformeert – we hervormen ons denken en richten dat steeds opnieuw op Christus. Maar wel altijd met het oog op de mensen van vandaag.
Iedere wijnkenner let op het jaartal van een fles. Soms kun je in kerken ook “ruiken” uit welk kerkelijk jaartal ze stammen: 50 jaar geleden, 80 jaar geleden… Is dat erg? Het gaat niet om een waardeoordeel, maar om een vraag: is het effectief? En: is het eerlijk tegenover het Evangelie?
Want het Woord is vlees geworden. Jezus sprak Aramees – de taal van zijn tijd. Hij droeg de kleding van zijn tijd. Hij sprak in begrijpelijke beelden voor zijn tijdgenoten. Hij gebruikte geen taal en voorbeelden van een eeuw eerder.
Wie vandaag echt betrokken wil zijn op Jezus, zal Zijn stem willen laten klinken in de wereld van 2025. Zonder de waarheid aan te passen, zonder water bij de wijn te doen. Integendeel: volle waarheid, voor mensen van vandaag. Zoals Luther en Calvijn ons terugbrachten bij de kern, zo mogen wij zoeken hoe we het Evangelie helder en herkenbaar kunnen doorgeven in onze tijd.
Wat betekent dat voor jou en jouw gemeente?
Waar klopt het hart – en hoe klinkt Jezus’ stem in het hier en nu?
